ECLI:NL:RBMNE:2025:5657

Court Reasoning

• •The disputed reviews contained subjective opinions ('I consider the actions as fraud') rather than factual statements
• •Terms like 'fraud' and 'deception' would not be understood by average readers as criminal accusations but as general expressions of dissatisfaction
• •Plaintiff could not prove the reviews were inauthentic - not recognizing account names does not prove these weren't genuine customer experiences
• •Each review must be individually assessed for unlawfulness; previous judgments against other parties are not binding on Google

Key Takeaways

• •Reviews met subjectieve belevingsoordelen (zoals 'ik beschouw dit als oplichting') zijn niet per definitie onrechtmatig
• •Het niet herkennen van reviewers door het bedrijf bewijst niet dat reviews nep zijn - pseudoniemen zijn toegestaan
• •Termen als 'fraude' en 'oplichting' worden in dagelijks taalgebruik breed gebruikt en niet automatisch als strafrechtelijke beschuldigingen gezien
• •Elke review moet individueel beoordeeld worden op onrechtmatigheid; eerdere uitspraken over andere reviews werken niet automatisch door

Significance

Deze uitspraak verduidelijkt de grens tussen subjectieve meningsuiting en feitelijk onjuiste stellingen bij online reviews, wat belangrijk is voor de balans tussen vrijheid van meningsuiting en reputatiebescherming.

Practical Implications

Bedrijven moeten sterker bewijs leveren dan alleen het niet herkennen van reviewers om reviews als onrechtmatig te laten verklaren. Subjectieve klachten over dienstverlening vallen doorgaans onder vrijheid van meningsuiting, zelfs bij gebruik van sterke termen.

Legal Basis